واسه اینکه باهام آشتی کنه و دلش رو به دست بیارم واسش غذای مورد علاقه اش رو درست کرده بودم.. اما اونقدر سکوتش سنگین بود که نمیدونستم چطوری به صرف شام دعوتش کنم..
دلم میخواست بایه بهونه ای سر حرف رو باهاش باز کنم
اما انگار گندکاری های من اونقدر زیاد بوده که کاسه ی صبوری خواهرم سر ریز شده و سلول به سلول تنش باهام قهر بود..
از توی آشپزخونه یواشکی نگاهش کردم.. توی پزیرایی نشسته بود و مشغول کار کردن با لبتابش بود..
همونطور که نگاهش میکردم بدون اینکه چشم ازش بردارم، نفس عمیقی کشیدم و گفتم:
_آجی چایی میخوری واست بیارم؟ تازه دمه!
بدون اینکه نگاهش رو از لپتاپش بگیره گفت:
_نه دستت دردنکنه میل ندارم…
دلم گرفت.. باحسرت آهی کشیدم و دیگه چیزی نگفتم..
بهارعاشق چاییه مخصوصا اگر من واسش درست کرده باشم و با این کارش بهم فهموند قصد آشتی کردن نداره..
توی این سالها اندازه ی موهای سر جفتمون باهم دعوا و قهر کرده بودیم اما هیچوقت با نبودنش تهدیدم نکرده بود و از بیرون کردنم از خونه اش حرفی نزده بود..
اما این بار… آخ این بار… یک شبه به خاک وخون کشیده شدم.. یک شبه از چشم همه افتادم.. ای کاش بمیرم… خدایا از دنیات سیرم …
توهمین فکرها بودم و متوجه ریختن اشک هام نشده بودم که صدای بهار رو که روبه روم ایستاده بود شنیدم.. ترسیده تکونی خوردم..
_این گریه های تو قصد تموم شدن نداره؟
نمیدونم چرا باحرف بهار هم معذب شدم هم استرس گرفتم.. انگار میترسیدم کسی اشک هامو ببینه!
هول کرده درحالی که نگاهمو ازش میدزدیدم گفتم؛
_من؟ اومم.. من.. نه بخدا.. من گریه نکردم..
باتاسف سری واسم تکون داد و از روی سینک استکانی برداشت..
باحرص ونفرت اشک هایی که نفهمیدم از کدوم قبرستونی پیداشون شد رو پاک کردم
وبه خودم توپیدم:
لعنت بهت گلاویژ.. لعنت به خودت و گریه هات و حضور نحست توی این خونه!
دیدم داره واسه خودش چایی میریزه با دلخوری گفتم؛
_ من که میخواستم واست بیارم میل نداشتی! میگفتی من میاوردم خب…
_آره میل نداشتم اما گفتی تازه دمه وسوسه شدم پشیمون شدم..
_اهان.. نوش جونت.. هروقت کارت تموم شد و اشتها داشتی بهم بگو سفره رو بچینم..
قورمه سبزی واست پختم!
_ممنون.. من از بیرون یه چیزی خوردم الان فقط میخوام بخوابم.. تو بخور منتظر من نمون!
به ساعت که هفت شب رو نشون میداد نگاه کردم…
چطور میتونم جلوی خودمو بگیرم و نزنم زیر گریه وقتی عادت خواهرم رو خوب میدونم و میدونم این ساعت ها هرگز شام نمیخوره!
بهار هم مثل عماد دیگه من رو نمیخواست.. اونم ازمن خسته شده بود و فقط مثل عماد روی بیان کردن حقیقت رو نداشت و سعی میکرد با رفتارش بهم بفهمونه که موفق هم شد
با اینکه صبح حموم رفته بودم اما واسه اینکه جلوچشمش نباشم و راحت بتونم به بدبختی هام فکر کنم تصمیم گرفتم برم حموم و دوش بگیرم!
چندساعت زیر دوش موندم وحسابی فکر کردم.. آب اونقدر داغ بود که کل حموم رو بخار دربرگرفته بودو نفسم داشت بند میومد..
پوست بدنم درد گرفته بود اما دلم نمیخواست ازجام تکون بخورم!
توی همین فکرها و حال هوا بودم که صدای بهار و همزمان تقه های پیاپی به در حموم خورد..
_گلاویژ؟؟ حالت خوبه؟ داری چیکار میکنی؟ بازکن این در رو ببینم!
_جانم بهارجان؟ توحموم چیکار میکنن مگه؟ دوش میگیرم خب!
_دوساعته رفتی اون تو دوش میگیری؟ چرا همه جارو بخار گرفته؟ بازکن دررو..
غم زده لبخندی از جنس بغض روی لبم نشست..
بلندشدم رفتم در رو باز کردم و بخار با شدت زیادی خورد توی صورتش و باعث شد یه کم از در فاصله بگیره!
_هیععع! چه خبره اینجا؟
میخوای خودتو توی بخار حموم خفه کنی؟
تانوک زبونم اومد بهش بگم واسه جواب کردنم بهونه بدتراز بخار حموم پیدا نکردی؟ اما حرفمو قورت دادم و بجاش گفتم:
_فقط دارم دوش میگیرم آبجی.. اگه اذیتت میکنه الان میام بیرون!
_چرت وپرت نگو نگرانت شدم احمق..
دوساعت تو حموم موندی خب نگران میشم زود باش بیا بیرون منم میخوام دوش بگیرم!
_ببخشید.. چشم..
به این رمان امتیاز بدهید
روی یک ستاره کلیک کنید تا به آن امتیاز دهید!
میانگین امتیاز 3 / 5. شمارش آرا 2
تا الان رای نیامده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهید.
“اما این بار… آخ این بار… یک شبه به خاک وخون کشیده شدم.. یک شبه از چشم همه افتادم.. ای کاش بمیرم… خدایا از دنیات سیرم” چقد این حرف وصف حال دل الانمه 💔💔
اوووووووووووف
چرا انقد پارت ها کمه یا زیادش کن یا حداقل روزی ۳ یا ۴ تا پارت بزار 😠
از فردا ب جای نویسنده خودم تو کامنتا پارت بعدی گلاویژو میزارم 😂
اوفففففففف رمات گلاویژ خیلی وقته ک جذابیتش رو از دست داده و دیگه جالب نیس💔
یه کار مفید باید انجام بده بدردش بخوره ن اینکه بره حموم و با بخار قصد خودکشی بکنه واقعاً احمقه
سلام بچه ها
ببخشید کسی ی رمان قشنگ با ژانر پلیسی عاشقانه اینا سراغ داره؟
آن نیمه دیگر
پارلا
تا تلاقی خط موازی
پیش مرگ ارباب
دختری به نام مروارید
ریما
در مسیر آب و آتش
من پلیسم
ناقوس مرگ
نفوذ ناپذیر
اجازه نمیدم
این گروه خشن
پنجمین نفر
زیرک
کلت طلایی
سرگرد راتین
روباه سفید
بوی باروت در باران
همکارم میشی
به نظرم به رمان آب بستن
من که نمی دونم شما ها چه تون شده این نویسنده پارتارو زیاد نمیکنه🚫🚫🚫🚫🚫
این رمان اولش هیچی نبود اخرشم هیچییی نیست الکی خودتونو خسته نکنید تماممم✅
شورشو دیگه در آوردین
لااقل نزار
فقط حموم رفت
تازه هنوز از حمام هم بیرون نیومده ، فردا بحث بیرون اومدن و آرایش کردن و تو آینه به خودش نگاه کردن داریم
متورم شدن چشاش یادت رفت
فقط همین ،بی مفهوم☹️☹️
چرا بهار اینجوری شد ؟
تو این حال بد گلاویژ واقعا وقت قهر کردن نیست
گلاویژ نیاز به یه تکیه گاه مثل بهار داره
به نظر من که گلا نصفه شب چند دست لباس برداره بره بیرون و دنبال محسن بگرده اول اونو بکشه بعد خودشو همون کاری که اول قرار بود بکنه
گلاویژ خاک بر سر ت این مردا بهترین هاشون هم ارزش غصه خوردن ندارند حالا هی تو خودتو کور کن فقط برای خودش می بره و می دوزه که بهار ازم متنفر شده و ازم خسته شده و…
چرا انقدر کم می نویسی … وقتی پارت های اول رو زیاد مینویسی و خواننده هم راضی هست چرا سواستفاده میکنین از اعتماد خواننده … حالا که داریم احترام میزاریم و رمان ات رو میخونیم حداقل نظرات ما رو که خوندی پارت ها رو بیشتر کن … ما هر دفعه منتظر این هستیم که روز بعد پارت بیشتر بزاری ولی دریغ از یه تغییر … دیگه ما هم یه ظرفیتی داریم 😶
خاک یعنی خاک
گلاویژ زر زرو
یکم هیجانی ترش کنیددددددد مثلا گلاویژ برههههه یا عماد پشیمون شع بیاد به گلاویژ التماس کنه گلاویژ متنفر شع ازش
یه پارت به خاطر دوش گلا تموم شد پارت بعدیم با دوش گرفتن بهار تموم میشه 😐
دقیقا🤣
چرا بیشتر پارت نمیزارید از دیروز منتظر شدیم که بگین میخواد حموم بره آخه؟؟
امروز چقد کوتاه بود نسبت ب روزای قبل😕😕